Dziwna para

Ostatni goście wyjechali w poniedziałek i znów mamy dom tylko dla siebie. Przynajmniej na jakiś czas. To było fajne, ale niezwykle pracowite lato. Jesteśmy zmęczeni. Naprawdę bardzo zmęczeni. Ale siedzenie bezczynnie też nie jest naszą mocną stroną. No, może na chwilę. Ale nic nie sprawia takiej radości jak nowe projekty i nic nie dodaje więcej energii.

Najpierw posprzątaliśmy recepcję i pralnię, co było naprawdę bardzo potrzebne. Porządek, który dzięki temu panuje, daje poczucie spokoju. Nagle uświadomiłem sobie, jak bardzo przez całe lato denerwował mnie ten bałagan. Kilka dni majsterkowania i dopracowywania szczegółów – super.

I nagle Den wyburzył taras przy naszym salonie, bo woda tam nie spływa. Kolejna stała irytacja. Moje pomysły, by zbudować szklaną balustradę, dzięki której można by podziwiać morze nawet siedząc na kanapie, oraz dobudować z tyłu coś w rodzaju oranżerii zapewniającej dodatkowe światło, nagle przesuwają się o kilka pozycji w górę na liście priorytetów. W mgnieniu oka (i przy nieodzownych przekleństwach z powodu dziesięciu różnych rodzajów śrub w dwudziestu wariantach, na które poprzedni właściciel ma patent) istniejąca balustrada zniknęła. Widok, który się wtedy otwiera, jest więcej niż wspaniały.

Zanim zdążyliśmy to wszystko dobrze przemyśleć, kupiliśmy na norweskim serwisie Marktplaats 13 nowych okien do stabburu i przyszłej oranżerii. Jeśli się wahasz, dobra okazja ci umknie.

Co więcej, Den poszedł dziś w nocy spać dopiero o wpół do czwartej, bo z ogromnym zapałem pracuje razem z Claudem nad ulepszeniem naszego systemu rezerwacji i optymalizacją strony internetowej. Na dodatek napisał świetny program, który pokazuje najlepsze pory na wędkowanie i warunki panujące na fiordzie. Zawiera on również społeczność, dzięki której wędkarze mogą dzielić się informacjami i zdjęciami.

Nie nudzimy się zbyt często, ale znalezienie równowagi między pomysłami a ich realizacją to spore wyzwanie. Jak już wspomniałem, jesteśmy dziwną parą.